Loslaten!!

Het is alweer een tijd geleden sinds mijn laatste blog. De afgelopen periode had ik gewoon geen inspiratie omdat ik in beslag werd genomen door mijn studie en de gevolgen van een skiongeluk begin april, waarbij ik een nare beenbreuk heb opgelopen. Het herstel vraagt helaas een behoorlijke revalidatietijd. We zijn nu vier maanden verder en eindelijk kan ik weer zelfstandig lopen en mag ik weer fietsen en autorijden. Hoera!
Mijn focus lag en ligt de komende periode nog steeds op mijn herstel, want mijn spieren zijn nog lang niet sterk genoeg en ook conditioneel is er nog veel winst te halen. Hierdoor heb ik een besluit moeten nemen over mijn studie.

Afgelopen schooljaar was ik enthousiast begonnen aan de vertalers opleiding Frans. Al snel merkte ik dat dit een pittig traject zou worden, maar omdat ik het een serieuze kans wilde geven, heb ik doorgezet. Met trots was ik immers toegelaten tot jaar 2. Halverwege het jaar heb ik besloten terug te stappen naar jaar 1 om de basis van het vertalen beter onder de knie te krijgen. Het was aanpoten en ik merkte dat de studie mij begon leeg te zuigen. Mijn energiepijl ging omlaag en ik had weinig tijd meer voor andere zaken. De eerste serie tentamens waren in de pocket, maar toen kwam het ongeluk. Lange tijd was ik tot de rolstoel veroordeeld en kon ik letterlijk het huis niet uit. Het gevolg was dat ik niet meer naar Utrecht kon voor de colleges en hierdoor heb ik de resterende serie tentamens gemist. En ja, toen knakte iets bij mij. Het was de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. In eerste instantie met pijn in mijn hart heb ik besloten te stoppen met de opleiding.

Loslaten
Als ik er nu op terugkijk, moet ik eerlijk bekennen dat deze opleiding niet voor mij is weggelegd. Vertalen is echt een vak apart. Het heeft wel even geduurd voordat ik dit kon accepteren, maar nu voelt het als een bevrijding en niet als een mislukking. Ik ben trots op wat ik heb bereikt!

De passie is niet verdwenen. Au contraire!
Mijn passie voor de Franse taal is niet verdwenen, au contraire! Nog iedere dag ben ik met de taal in de weer, want onder geen beding wil ik dat mijn niveau achteruit gaat. Maar ik kan er nu op een meer ontspannen manier mee omgaan. Zo luister ik iedere ochtend naar het Franse journaal en op internet volg ik wat lessen en maak ik oefeningen als ik er zin in heb. In mijn hoofd ben ik nog vaak bezig met vertalen, want ik vind het leuk om nieuwe woorden te leren. Er is echter geen druk meer en ik heb eindelijk weer tijd om een Frans boek te lezen. Maar bovenal kan ik mijn familie en vrienden weer meer aandacht geven, dat heb ik afgelopen tijd eerlijk gezegd, erg gemist.

Nu er meer rust en ruimte in mijn hoofd komt, krijg ik ook weer zin om te schrijven. Dit zal ongetwijfeld leiden tot nieuwe verhalen. Dit verhaal is in ieder geval gelukt.

2018-08-09T18:57:20+02:00

Over de auteur:

Even voorstellen: mijn naam is Jacky Gersie een vrolijke vrouw van halverwege de vijftig, noem mij gerust een levensgenieter met een passie voor de Franse taal. Die passie is er altijd geweest, maar ik ben me daar lange tijd niet van bewust geweest. Na het verliezen van mijn baan heb ik de Franse taal gelukkig opnieuw ontdekt en nu weet ik dat ik er de rest van mijn leven mee bezig blijf, want dat geeft mij energie. En zo werkt het gewoon in het leven. Doe de dingen waar je blij van wordt, dan lacht het leven je toe, ook al is het niet altijd even gemakkelijk. Ook krijg ik energie van schrijven en ik ben dan ook zeer vereerd dat Marja Greve mij heeft gevraagd of ik af en toe wat wil schrijven voor het 50pluscafe. Ik hoop met mijn bijdragen een stimulans te zijn voor onze doelgroep en andere geïnteresseerden.

3 Comments

  1. Linda Ris 10 augustus 2018 om 07:49 - Antwoorden

    Hallo Jacky,

    Wat leuk om weer eens wat van je te horen. Ik heb respect voor de manier waarop je met je tegenslagen bent omgegaan. Chapeau! Hopelijk blijft je nog lang geïnspireerd om deze column te schrijven want als ex-journalist kan ik oprecht zeggen: dat doe je goed!
    Groetjes,
    Linda

  2. Helma 10 augustus 2018 om 18:17 - Antwoorden

    Hallo Jacky,
    Jemig wat erg dat je zo’n ernstig ski-ongeluk hebt gehad. Ik vind het moedig dat je de keuze hebt gemaakt om nu te stoppen met de opleiding omdat ik weet dat je deze opleiding graag wilde doen. Een opleiding is niet het belangrijkste maar jouw liefde voor de Franse taal wel. Geniet maar lekker van de boeken, vakanties en het bourgondische leven.
    Liefs,
    Helma

  3. Jacky Gersie 18 augustus 2018 om 22:41 - Antwoorden

    Linda, Helma, veel dank voor jullie lieve woorden, dat doet me goed!
    Groet Jacky

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.